انتخابات 96
انتخابات ۹۶

انتخابات ۹۶ هم گذشت .

انتخابات هم گذشت  و ریس جمهور چهار سال آینده  ایران هم مشخص شد.
حالا بیاید فارغ از اینکه به چه کسی رای داده ایم ، برای ساختن ایران کمکش کنیم و در عین حال  به او سخت گیر باشیم .
ایران برای همه ی ماست .

بیایید ما هم ، نسبت به وظایف خودمان کوشا تر باشیم .
هر کجا فسادی دیدیم در مقابلش بیایستیم . نگذاریم خطاهاو کاستی و  بی مسوولیتی عادتمان شود.
از مسولین با جدیت بخواهیم که پرونده خطاها و کاستی های سایر  مسوولین را برای روز مناظره ها نگه ندارند و در مقابل هر کاستی و
هر خطایی و هر فسادی بیایستند .
انتخابات تمام شد .
اما ماییم که نباید بگذاریم نقشمان در تعیین سرنوشت کشور ، تمام شود و پیوسته در صحنه باشیم .
آقای روحانی  ، ریس جمهور همه ماست و در مقابل تمام ما مسوول .وظیفه دارد با تمام قوا برای ایران و ایرانیان تلاش کند
.و ما حق داریم که پیوسته در صحنه باشیم .
انتخابات که تمام شد شاید مسوولین بدشان نیاید که ما را فراموش کنند اما ما نباید فراموش کنیم که سرنوشت تک تک ما به عملکرد  همه ی ما بستگی دارد و مجموع تمام کارهای کوچک و بزرگی که می کنیم سرنوشت خودمان ، مردممان ، ایرانمان ، فرزاندنمان را رقم می زند…

درست که ملت بزرگ و شریف ایران حضوری ارزشمند داشته است اما نگوییم ما کار خودمان را کرده ایم و عقب برویم .
ما امانتی را سپرده ایم و باید مراقبش باشیم .
صد البته که حالا نوبت آقای روحانی و تیم اوست که بیشتر از قبل تلاش کند به وعده هایی که داده است عمل کند اما هیچ کدام ما نباید به عقب باز گردیم جای ملت همیشه در صحنه است …
آقای روحانی عزیز از شما حمایت کردیم ، به تدبیر شما امید بستیم . پیروزی شما ، نتیجه این اعتماد و امید است . لطفا مراقبش باشید .
این امانت از طرف تمام ملت ایران به شما سپرده شده است .امروز تمام ملت ایران به شما امید بسته است تا به تدبیر، سرنوشتی شایسته تر را رقم بزنید .
باشد که چنین باشد .
با احترام
ندا مفاخری
مدیران ایران

همچنین ببینید

شهر و شهرخواری

شهردارى و شهرخواری

چرا هر ایرانى چه در پایتخت و چه در شهرستان و چه در خارج از …

۷ دیدگاه

  1. اکنون که شما غرق شادی پیروزی روحانی هستید، من دلم پیش اون روستایی مستمند ساده دلی است که به امید سه برابر شدن یارانه اش به رئیسی رای داده بود. دلم پیش آن کارگر جنوب شهری است که پریشب با همسرش سوار بر موتور به بالای شهر آمده بود تا بگوید ایران فقط مال لکسوس سواران شمال شهر نیست. من الان دلم پیش آن پدر کم سوادی است که چند روز پیش از شهرستان تماس گرفته بود تا بگوید تبلیغات دروغین درباره سند ۲۰۳۰ را باور کرده است و برای آینده مذهبی و اخلاقی فرزندانش به رئیسی رای می دهد. من الان دلم پیش دختر محجبه نجیبی است که تصور میکرد ادامه دولت روحانی یعنی خیانت به اسلام، امام و آرمان های نظام.
    الان که شما غرق شادی پیروزی در انتخاباتید من نگرانم. من دلواپسم. دلواپس آن اقلیتی که سهمش از سفره انقلاب، تنها سواری دادن است. همان پیاده نظامی که ۴سال یکبار آنها را به صف می کنیم تا دلواپس ارزشها شوند، دلواپس آرمانها، دلواپس اسلام و انقلاب و امام. من نگران خشم آن طبقه فرودستی هستم که باور کرده ۴درصدِ زالو صفت، خون آنها را مکیده و اکنون اکثریت ملت برای آنها هورا می کشند. من دلواپسم. دلواپس ایران.

    • سلام
      بسیار متن زیبا و احساسی و عمیقی بود لحظه خود را جای یکی اشخاصی که در متن نامبرده شده گذاشت بخصوص فردی که امید به دریافت یارانه سه برابری داشت ویا آن فردی که با همسر سوار بر موتور بغض کردم که چگونه با فریب مردمی که مشکل معیشتی دارند احساساتشان را برای گرفتن رای به بازی میگیرند
      برای آقای روحانی آر. ی م فقیت میکنم و امیدوارم حال که نمای بیرونی کشور عزیزمان در جوامع بین المللی مثبت کرده در ۴ سال آینده به داخل توجه بیشتری کند. اولویتش حل مشکلات مردمی کند که واقعا سزاوار زندگی با سطح اقتصادی مناسب هستند تا نه با روشهای ریاکارانه ونه با التماس روزگار بگذارند کم کردن فاصله طبقانی و گسترش طبقه متوسط شرط عدالت و پیشگیری از شکل گرفتن مافیا های مختلف است

  2. سلام به همه دوستان
    و عرض تشکر از سرکار خانم مفاخری با پیام زیبا و مسئولیت دهنده شان
    اجازه میخوام چند جمله ایشان را جهت یاد آوری تکرار کنم

    حالا بیاید فارغ از اینکه به چه کسی رای داده ایم ، برای ساختن ایران کمکش کنیم و در عین حال به او سخت گیر باشیم .
    ایران برای همه ی ماست .

    بیایید ما هم ، نسبت به وظایف خودمان کوشا تر باشیم .
    هر کجا فسادی دیدیم در مقابلش بیایستیم . نگذاریم خطاها و کاستی و بی مسوولیتی عادتمان شود.

    من اضافه می کنم، بیایید سانسور همدیگر نباشیم
    اگر من اصولگرا نقصی در جایی می بینم و بیان می کنم، این بیان برای منافع مشترکمان است، من منافعی جدا از شمای اصلاح طلب ندارم

    فوری دهان مرا با کلماتی چون دلواپسان، دلالان تحریم، تندروها، طرفداران احمدی نژاد و و و… نبندید
    نگرانانه حرفم را بشنوید و مهربانانه اشتباهات مرا برطرف کنید. کلام ما باید کلام آگاهی باشد نه کلام خوارکننده و دندان شکن

    اگر ما ید واحد شویم می توانیم از دولت مسئولیت بطلبیم، وگرنه داستان اینگونه می شود که در اوج بیکاری جوانانمان، کترینگ قطارهای سراسر کشور را به یک شرکت اتریشی می دهند و اگر من اعتراض کنم ، بجای دولت، شما خودتان تودهنی به من می زنید
    اگر بگویم کارخانجات واگن سازی متعدد کشور درحال تعطیلی هستند و دولت دارد واگن وارد می کند، من می شوم منتقد بی شناسنامه
    اگر بگویم واقعا ما با این خزانه نه چندان مطلوب ، ۱۱۸ فروند هواپیمای بویینگ یا ایرباس ( آنهم فقط مسافری، نه باری) نیاز اولمان است؟ مردم گرسنه اند، کار ندارند، پول بلیط قطار هم ندارند. ثروت ما باید چنین جایی حبس شود؟ فورا احمدی نژاد را برسرمن می کوبید ، … و اینطوری عده ای از وزرا یا مدیران دولتی در هرنوع عملکردی احساس امنیت می کنند

    واقعا بیاییم برای کنترل دولتمردان با هم دوست شویم و شنوای حرف یکدیگر باشیم. منافع ما از هر جناحی باشیم از هم جدا نیست
    ارادتمند – غفاریان.

    • سلام؛ نگرانی شما و دیگر دوستان درباره وضع اقتصادی مردم قابل درکه. من هم ناراحت میشم از موارد فقر و بیکاری که اطرافم می بینم ولی مشکل اینه که کاندید دیگری نبود که پیشنهاد بهتری ارائه دهد. انتقاد از وضع موجود و یارانه را که من هم می توانم؛ موضوع برنامه اقتصادی مناسب است. از جهتی نگاه ما به درآمدزایی باید عوض شود نگاه کنیم ببینیم کشورهای منطقه برای بالا بردن درآمد کشور چه می کنند. توریسم یکی از راههای درآمد عمده است. توریسم گردشگری، طبیعت گردی، درمانی، آموزشی و … که نیاز به امکانات از جمله هواپیما و هتل و بیمارستان های مجهز و به روز دارد. اینکه همش از بیکاری حرف بزنیم چه سودی دارد. شما بفرمایید با چه روشی کار ایجاد کنیم؟

  3. سلام و عرض ارادت و ادب
    آقای غفاریان عزیز مممنون از نظر ارزشمندتون .
    خوشحالم و مممنون که نظرتان را فرمودید اجازه می خواهم برای اینکه بتوانیم مشارکت بی سانسوری داشته باشیم ادامه ی بحث را در سایت دنبال کنیم .
    اینکه می گویم مشارکت بدون سانسور از این جهت است که ما در گروه و ارسال ایمیل ها همیشه سعی می کنیم نظرات مختلف را تایید کنیم اما برای رعایت وقت دوستانی که حوصله بحث را ندارند از ارسال تعداد زیادی از بحث ها خودداری کنیم و فقط بعضی نظرات را به نمایندگی سایرین ارسال میکنیم .

    ادامه ی بحث را با اجازه ی شما و سایر دوستان دراینجا دنبال کنیم .

    فقط به احترام نظری که ارسال کرده اید خلاصه چند نکته را اینجا عرض کنم :

    ۱. شخصی که با نام مشخص نقد می کند و هدفش سازندگی است قطعا منتقد ارزشمندی است و باید قدردانش بود و در مقابل نقدش پاسخگو .
    منقد بی شناسنامه کسانی هستند که به شکل های مختلف یا خودجوش یا نیمه خودش جوش یا نظام مند و با هدفهای سو بدون داشتن اسم و مشخصاتی واقعی کارشان نشر اکاذیب و شایعات و شبهات است .
    پاسخ هم نمی خواهند ، هدفشان نقد سازنده هم نیست می خواهند اختلال ایجاد کنند و می کنند .

    ۲. با برچسب گذاشتن از هر نوع مخالفم و امیدوارم همه و همه تمرین کنیم که از آن به شکلی جدی پرهیز کنیم .
    متاسفانه این بر جسب گذاشتن ها به عنوان یک تله ی جدی قضاوت همان ابتدا راه گفتگو ، تعامل و سازندگی گفتگوها را می بندد. حتما خودم قبل از همه ی شما تلاش می کنم که از آن پرهیز کنم .

    ۳. فکر کنم بهتر است سوال ها یا نقد های خودتان را به شکل جداگانه مطرح کنید .
    به طور مثال فرموده اید :
    ” ۱۱۸ فروند هواپیمای بویینگ یا ایرباس ( آنهم فقط مسافری، نه باری) نیاز اولمان است؟ مردم گرسنه اند، کار ندارند، پول بلیط قطار هم ندارند. ثروت ما باید چنین جایی حبس شود؟”

    من در این زمینه تخصص ندارم اما چون سوال خودم بوده است گذری و خیلی سطحی در اینترنت مطالبی دیده ام که باعث شده است در این زمینه بیشتر باور کنم که شاید اطلاعات من برای قضاوت کافی نیست .
    برخی از آنها را عرض میکنم :

    طبیعی است که پول هواپیما ها را نمی شود به مردم داد که به قول شما برای رفع گرسنگی مصرف کنند . پس باید صرفه و صلاح کشور را در آن دید موارد زیر ابعاد دیگری از نگاه به این مساله است :

    در نوروز همین امسال ، سه‌میلیون و ٣۵٩هزارو ۶٩٨ نفر با هواپیمادر ایران سفر نوروزی کرده اند و به جای پرداختن پول به ایر لاین های خارجی پول خود رابه هواپیماها و خطوط هوایی ایرانی داده اند !!

    ایجاد ۳۰۰هزار فرصت شغلی با ورود هواپیماهای جدید |

    چگونگی تامین مالی خرید هواپیماهای ایرباس

    قرارداد ایرباس اجاره به شرط تملیک است

    قرارداد ایرباس زیر ذره بین – دنیای اقتصاد
    خرید هواپیما براساس اصول پدافند غیر عامل

    واقعیت اینست که من در این زمینه هیچ تخصصی ندارم که بتوانم اطلاعات کاملتری تقدیم کنم اما همین لینک های فوق باعث شد که بپذیریم که خرید هواپیما چنان که در شایعات و نقدها آمده است کاری لوکس و بی مصرف نیست و چنان نیست که عده ای این طرف از گرسنگی بمیرند و آنطرف هواپیمایی خالی منتظر مسافر باشند !!

    این هواپیماها می توانند در صنعت توریسم تحولی جدی ایجاد کنند .

    این هواپیما ها می توانند ار خروج ارز کشورمان جلوگیری کنند .

    می توانند اشتغال قابل توجه ، سالم و پایدار خوبی ایجاد کنند ..

    خیلی خوشحال می شوم که در اینجا نظر شما و سایر دوستان را دراین زمینه بشنوم و باهم در مورد این مورد و موارد دیگر گفتگو کنیم .

    به یقین هیچ گفتگویی در آنجا سانسور نمی شود مگر آنکه خارج از قوانین کشوری باشد.

    این گفتگوها می تواند شروع خوبی باشد برای همه ما برای باهم نقد کردن و باهم فکر کردن .

    بدون نقدهای سازنده نه این دولت نه هیچ دولت و نظام دیگری نمی تواند رشد و توسعه پایدار داشته باشد .

    این نظام و این دولت و تمام دولت ها به حضور فعال این نقدها و استفاده از انها نیاز دارد .همه ما در یک کشتی هستیم و جز عده ای معدود که متوجه این مفهوم نیستند همه ما با هر طرز تفکری که باشیم درکنار می توانیم و باید به آبادی ایرانمان کمک کنیم . گذر از سختی ها و چالش ها بدون حضور ما درکنارهم ممکن نیست .

    با احترام و ادب

    ندا مفاخری

  4. سرکار خانم مفاخری
    با سلام
    توضیحات شما و آقای غفاریان را خواندم و خوشحالم از اینکه زمینه ای فراهم شده تا آرام آرام به سمت گفتمان سازی و آزاد اندیشی پیش برویم. و اما بعد…
    شما در بند اول متن خود میفرمایید «منقد بی شناسنامه کسانی هستند که به شکل های مختلف یا خودجوش یا نیمه خودجوش یا نظام مند و با هدفهای سو بدون داشتن اسم و مشخصاتی واقعی کارشان نشر اکاذیب و شایعات و شبهات است .»
    آیا همین متن دکتر غفاریان اگر بدون اسم بود جای تامل نداشت؟ و آیا اگر بدون اسم بود میتوانستیم برچسب بزنیم نیمه خودجوش یا نظام مند به دنبال چه هستند؟
    به نظر من یکی از خطاهای ذهنی که امروزه در جامعه ما به وفور یافت میشود این است که ابتدا نگاه میکنیم چه کسی صحبت کرده و سپس به محتوای متن توجه میکنیم.

    در باب خرید هواپیماها نیز تحلیل اقتصادی که شما به آن اشاره کردید را قبلا در اخبار دیگری نیز مطالعه کردم اما سوالاتی که هیچ گاه جوابی برای آن نیافتم این است که:
    ۱-آیا ما نبایستی برای حفظ عزت و استقلال خودمان ابتدا پولمان را نقد میکردیم و سپس به خرید هرچیزی که نیاز داشتیم اقدام میکردیم؟ بگذارید واضح تر بگویم فرض محال که محال نیست آیا اگر ما به این نتیجه میرسیدیم که در حال حاضر ایران نیازی به هواپیما ندارد طرف مذاکره حاضر بود پول ما را به ما برگرداند؟
    ۲- سوال بعدی این است که همان طوری که میدانید برای تصمیم گیری مدل های گوناگونی وجود دارد. آیا تحلیلی اقتصادی و سناریوسازی برای مدیریت پول های آزاد شده صورت گرفته و سپس خروجی آن تحلیل منجر به خرید هواپیما شده ؟ منظورم از تحلیل هم تحلیل هایی بدور از فاکتورهای سیاسی و جناحی و احساسی است.

    • سلام و درود بر شما . من هم از مشارکت شما و سایر دوستان برای گفتگوهای سازنده بسیار خوشحالم از حضور و مشارکتتون متشکرم.
      در مورد اولین موردی که فرمودید اینکه اگر کسی بدون نام باشد توجه به صحبت او کمتر قابل اتکا است از چند زاویه است :
      ۱. وقتی کسی بدون آنکه خودش را معرفی کند صحبت می کند ، شما نمی دانید که آیا واقعا در معرض یک گفتگو قرار گرفته اید یا در معرض یک ایجاد شبه که فردی به هر دلیل می آید حرفی می زند و می رود .
      نه پاسخی می خواهد نه اطلاعات کافی دارد و نه برایش بحث و گفتگوی سازنده هدف است .
      متاسفانه این نوع گفتگو وقتی گوینده مشخص نیست و شناسنامه ندارد بسیار بیشتر است و متاسفانه در بازی های سیاسی و ایجاد جنگ های روانی بسیار مرسوم .

      ۲. وقتی فردی خودش را معرفی می کند شما به اتکای دانش و تجربه اش ، حرفایش را قابل تامل تر می یابید ، مثال عرض کنم من در زمینه قراردادهای بین المللی و ماجرای هواپیما ها هیچ تخصص و اطلاعات تخصصی ندارم بنابر این وقتی می گویم من ندا مفاخری مدرس کسب و کارم و کارم مشاور و تدریس در این زمینه است و در این مورد فقط دارم برداشت های خودم را می گویم قضاوت و تامل شما متفاوت خواهد بود از اینکه مثلا دوستی بیاید و خودش در این زمینه کارشناس باشد و تجربه و اطلاعاتی داشته باشد .

      اما در مورد خرید هواپیما ها چنان که قبلا هم عرض کردم من در این زمینه تخصص و اطلاعات تخصصی ندارم و صلاحیت اظهار نظر ندارم .

      در مقابل هر دو سوال شما ترجیح می دهم سوال بپرسم تا بیشتر با کمک شما متوجه شوم جای اشکال کجاست اصلا چون خودم نمی دانم علت حساسیت روی این مساله اگر از جدالهای سیاسی بگذریم در کجاست .

      ۱.آیا شما در جریان دقیق قرارداد و تعامل مالی بر قرار شده هستید ؟ اگر چنین دقیقا چه اتفاقای افتاده است ؟ کجای کار مشکل دارد ؟ چطور بود بهتر می شد ؟

      ۲ . آیا شما اطلاعات کافی و مناسب در مورد اینکه خرید این هواپیماها به صرفه و صلاح ایران و ایرانیان نبوده دارید ؟

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *