نه به بیکاری

نه به بیکاری

بیکاری فارق التحصیلان دانشگاهی در چند سال اخیر بیش از قبل به چشم می آید و تبدیل به یکی از معضلات اساسی جامعه و خانواده ها شده است در این نوشته سعی برآن شده ضمن بررسی موانع ورود به بازار کار راهکارهایی برای از میان برداشتن این موانع نیز بیان شود .

دانشگاه ها معمولا در چرخه تحصیلات آموزشی آخرین ایستگاه برای تکمیل تحصیلات آموزشی افراد و سکوی پرتاب آنهابه بازار کار می باشند .

لیسانس واژه ای متفاوتی است لیسانس یعنی مجوز چیزی مثل جواز کسب ! یعنی کسی که می تواند و مجاز هست با این دانش امرار معاش نماید و حق دارد در مورد آن حوزه تا حد دانشش اظهار نظر نماید. و باید چند سال درآن حوزه کار کند  تا به یک کارشناس به معنای واقعی کلمه تبدیل شود .

به همین دلیل افراد در سایر کشور های دنیا ، رشته لیسانس خود را با نگرشی به بازار کار و نیاز های روز جامعه انتخاب می کنند .

فوق لیسانس یا کارشناسی ارشد برای کسانی است که می خواهند در یک حوزه خاص عمیق تر شوند و عموما زمانی معنی پیدا می کند که کسی لیسانس خوانده و مدتی در آن حوزه کار کرده و سپس تصمیم می گیرد به دانش خود در آن حوزه عمق دهد.

 در ایران همه فکر می کنند که باید تا جایی که وقت و استعداد دارند  این مقاطع را یکی پس از دیگری ادامه دهند . کارکرد اصلی هم  ، نه دغدغه توسعه دانش و مهارت فردی است و نه پیشرفت علم  ؛ عمدتا یک عنوان است."

 در بسیاری از رشته های دانشگاهی سر فصل ها و دروس تدریسی گاه متعلق به چندین سال پیش بوده که اصلا مطابقتی با نیاز های روز آن رشته در جامعه ندارد و مدرسان هم معمولا همین سرفصل های قدیمی و از رده خارج  را به دانشجویان تدریس می نمایند و در صورت اعتراض می گویند که طبق سر فصل وزارت علوم تدریس می نمایند.

 به گفته جامعه مدرسان دانشگاهی ، رسالت دانشگاه ها فقط آموختن دانش به دانشجوست ، نه مهارت و تخصص ، بلکه دانشجو باید آنها را در محیط خارج از دانشگاه ها فرا گیرد . ولی سوال اساسی این ست که در همان حوزه آموختن دانش به دانشجویان چقدر تلاش شده تا سرفصل های تدریسی و سطح علمی و مهارتی مدرسان نیز به روز شود و حداقل همان سطح دانش را به لااقل صورت مفید و به روز ارائه نمایند !

در بسیاری از موارد در همین دروس کارگاهی دانشگاه ، گاها مدرسان بجای بیان مسائل بصورت عملی و مهارتی باز به رواج جزوه گویی و بحث های تئوریک روی می آورند که ریشه این مساله در ضعف برخی مدرسان در داشتن مهارت و تخصص کافی جهت تدریس می باشد.

آرزو و انتظار بیشتر فارغ التحصیلان ما فقط کسب مشاغل پشت میزی  می باشد و به همین خاطر معمولا منتظر هستند تا از آسمان کاری برای آنها خلق شود و مدت ها وقت خود را صرف شرکت در اندک استخدامی های مراکز دولتی می نمایند و پس از عدم قبولی در آنها ، و با گذشت زمان به این نتیجه می رسند که حتما مشکل کار در مقطع تحصیلی آنهاست و اگر آن را ارتقا دهند حتما موقعیت شغلی بهتری پیدا خواهند کرد و دوباره وارد چرخه دانشگاه می شوند و با صرف کردن زمان و هزینه مدرکی بالاتر را گرفته و دوباره به آزمودن شانس خود جهت ورود به بازار کار در آزمون های استخدامی دولتی می پردازند . از طرفی تصور می کنند تا پول و پارتی نداشته باشند دکترا هم داشته باشند بی فایده است . نگاهی به سالیانی از عمر خود که در پی کسب علم بوده اند انداخته  و می بییند که دیگر فرصتی برای از دست دادن ندارند و به کل رشته تحصیلی و مدرک آن را بوسیده و کنار گذاشته و به دنبال بازار کار آزاد و یا مشاغل غیر مربوط به رشته دانشگاهی خود می روند .

اما واقعا مشکل کار کجاست ؟!

مشکلات زیادی در این راه بوده که سعی می کنیم به صورت خلاصه و تیتر وار به بررسی آنها بپردازیم .

فردی که قصد ورود به دانشگاه را دارد برای انتخاب رشته باید موارد زیادی را در کنار هم بررسی نماید:

- اولین مورد داشتن علاقه و انگیزه لازم برای تحصیل در رشته موردنظر می باشد

- دوم اینکه بازار کار ، حال و آینده رشته را به طور دقیق بررسی نماید ( در این راه بهترین روش مراجعه به فارغ التحصیلان مشغول به کار ، و استفاده از مشاوران متخصص و کار آزموده می باشد )

- سوم اینکه شما آمادگی کار در کدام شهرها را در آینده دارید .

 – چهارم بررسی مهارت های لازم برای کسب شغل مورد نظر می باشد.

پس از ورود به دانشگاه همزمان با تحصیل ، باید به دنبال کسب مهارت و تخصص های مورد نیاز در موسسات خصوصی  نیز باشیم و این مهم ترین گام جهت دستیابی موفقیت آمیز به بازار کار می باشد.

سعی کنید اگر قرار است چهار سال از عمر مفیدتان را در دانشگاه سپری نمایید بهترین خروجی ممکن را داشته باشید ، سطح مطالعاتی خود را بالا برده و تا حد امکان تمام خروجی لازم را از مدرسان بگیرید و از آنها بخواهید مطالب به روز و جدید و مرتبط با نیاز روز بازار کار را تدریس نمایند ؛ کارگروه های تخصصی تشکیل داده و در قالب کار تیمی مهارت های خود را توسعه داده و نهایتا سعی کنید خروجی این کارگروه ها به ایده ها و خلاقیت های جدید در حوزه رشته تحصیلی تان ختم شود. سعی کنید ایده خود را به مرحله اجرا برده و از آن بهره برداری لازم را انجام دهید و یا برای اجرای آن سرمایه گذار پیدا نمایید و یا نهایتا می توانید ایده خود را به فروش برسانید .

برای گسترش ارتباطات خود در انجمن ها و گروه های علمی و تخصصی در شبکه های اجتماعی و اینترنت عضو شوید و سعی کنید که ضمن آگاهی از مطالب به روز در حوزه رشته تخصصی و کاری تان ،   بتوانید به عنوان عضو فعال ، مقاله ها و دانسته های خود را با آنها به اشتراک بگذارید و از افراد متخصص در خصوص توسعه در مسیر رشته تحصیلی خود مشاوره بگیرید .

انجام کارورزی یا کارآموزی تخصصی در محیط های کاری برای کسب تجربه و عملیاتی کردن آموخته ها حتی به صورت رایگان .

حالا جهت ورود به بازار کار شما باید ابتدا یک رزومه قوی و مناسب برای خود داشته باشید . این رزومه هم باید به صورت مکتوب و هم به صورت آنلاین در دسترس باشد .(طراحی یک رزومه قوی و موارد قید شده در آن برای کار فرما ها حائز اهمیت بسیاری می باشد ، پس می توانید با کمک گرفتن از افراد متخصص در این حوزه و یا با کمک از نمونه های استاندارد در اینترنت رزومه خود را بهترین نحو ممکن تکمیل نمایید.)

گام بعدی عضویت در چندین سایت ، گروه و کانال استخدامی معتبر می باشد ، که  به صورت روزانه موقعیت های شغلی متناسب با نیاز روز بازار کار رشته تحصیلی شما را برایتان ارسال می نمایند. و شما با ارسال رزومه خود برای آنها آماده انجام مصاحبه کاری می شوید و با شرکت در چندین مصاحبه کاری به راحتی می توانید به نقاط ضعف و قوت خود آشنا شوید و همچنین مهارت های مورد نیاز بازار کار را بهتر بررسی نموده و با رفع نقاط ضعف خود شانس خود را برای استخدامی چندین برابر افزایش دهید.

شاید بعضی افراد به استخدام شدن در سازمان ها و موسسات علاقه ای نداشته باشند و بخواهند که با تشکیل شرکت های کوچک به انجام کارهای پروژه ای بپردازند . در بسیاری از سازمان ها و محیط های کسب و کار ، موقعیت های مناسبی برای شکوفا شدن فرصت های کاری وجود دارد فقط باید شیوه ورود به آنجا و شرایط شکوفایی آن کار را فرا گرفت .

ضمن اینکه فرد مورد نظر  بایستی تمامی آیتم های تخصصی مورد نیاز را دارا باشد ، باید دارای مهارت های مانند فن بیان و فنون مذاکره و مهارت های ارتباطی نیز باشد و بتواند به شیوه قابل درک برای کارفرما ویژگی ها و مزیت های تخصصی کاری را که قرار هست برای آن مجموعه پیاده سازی کند بیان نماید . به عبارتی دیگر با هر فردی باید با مدل رفتاری خودش برخورد نمود و نمی توان یک نسخه را برای تمامی افراد استفاده کرد .

 

در پایان می توانیم از عوامل زیر به عنوان کلید های اصلی موفقیت در دست یابی به شغل مورد نظرمان نام ببریم:

 انتخاب درست رشته تحصیلی ، کسب مهارت ها و تخصص های مورد نیاز بازار کار در مراکز آموزش خصوصی ، به دست آوردن تجربه کاری کوتاه مدت ، عضویت در گروه ها و انجمن های تخصصی ، مشاوره گرفتن از افراد موفق و متخصص ، تکمیل رزومه کاری قوی ، عضویت در سایت ها و گروه های استخدامی ، حضور در مصاحبه های شغلی تخصصی ، کسب مهارت های ارتباطی ، فنون مذاکره و فن بیان ، مطالعه روزانه مطالب تخصصی و مطالب مربوط با حوزه موفقیت و کار آفرینی  و از همه مهمتر تلاش ، پشتکار ، برنامه و هدف داشتن است.

 

 

با تشکر

مهندس احمد نظری

مدیریت مرکز آموزش مجازی پارس نمایندگی خراسان


نوشته شده توسط مهندس احمد نظری در چهارشنبه 1397/07/18 .

+