اگه این مطلب رو خوندین، پس حتماً:
سیستم سازی برای شماست!
صفر تا صد سیستم‌سازی
با توضیح ساده + تصویر
همه می‌دانیم کار تیمی خوب است. احتمالاً در کارگاه‌ها و کلاس‌های کار تیمی هم شرکت کرده‌ایم. اما در عمل هنوز بسیاری از سازمان‌های ما تیم واقعی ندارند؛ آنچه داریم مجموعه‌ای از افراد است که کنار هم کار می‌کنند و هر کدام بیشتر نگران سهم خودشان هستند. شاید درست باشد که کار تیمی را باید از کودکی یاد می‌گرفتیم و نگرفته‌ایم. اما حالا که می‌دانیم با کار تیمی بسیاری از مسائل ساده‌تر حل می‌شوند، چرا هنوز تیم واقعی نداریم؟ در این مقاله به این پرسش می‌پردازیم و گام‌های عملی ساختن تیم را مرور می‌کنیم.
گروه، چند نفری هستند که در یک واحد یا پروژه کنار هم قرار گرفته‌اند. تیم، گروهی است که:
مشکل اول در نگرش است. گویی چیزی نمی‌گذارد ببینیم موفقیت هر کدام از ما به موفقیت دیگران وابسته است. وقتی هر کس فقط به کارنامه شخصی خود فکر کند، اطلاعات را نگه می‌دارد، کمک نمی‌کند و از اشتباه دیگران خوشحال می‌شود.
اگر ارزیابی و پاداش فقط به عملکرد فردی گره خورده باشد، همکاری عملاً تنبیه می‌شود.
وقتی بیان نظر مخالف یا پذیرش اشتباه هزینه دارد، اعضا سکوت می‌کنند و تیم از خرد جمعی محروم می‌شود.
وقتی معلوم نیست چه کسی مسئول چیست، یا کارها دوباره انجام می‌شوند یا روی زمین می‌مانند.
مدیری که همه تصمیم‌ها را خودش می‌گیرد، جایی برای مسئولیت‌پذیری تیم باقی نمی‌گذارد. درباره این تله، مقاله تفویض اختیار، راز پنهان مدیران موفق را بخوانید.
پژوهش‌ها و تجربه سازمان‌ها نشان می‌دهد تیم‌های اثربخش در چند ویژگی مشترک‌اند:
هدف را دیکته نکنید؛ با تیم گفت‌وگو کنید که موفقیت در پایان فصل چه شکلی است. اهداف تیمی را می‌شود با OKR تعریف کرد؛ مقاله OKR چیست؟ را ببینید.
برای هر پروژه مشخص کنید چه کسی مسئول اجرا، چه کسی تصمیم‌گیرنده و چه کسانی مشاورند.
یک «توافق‌نامه تیمی» کوتاه: جلسات کی و چطور برگزار شوند، به پیام‌ها در چه مدتی پاسخ دهیم، اختلاف‌ها را چطور حل کنیم.
مدیر اول باید خودش اشتباهش را بپذیرد، از نظر مخالف تشکر کند و پرسیدن را تشویق کند. نقد را متوجه کار کنید، نه شخص.
بخشی از ارزیابی و پاداش را به نتایج تیمی وصل کنید و موفقیت‌ها را با هم جشن بگیرید.
پس از هر پروژه، بپرسید چه چیزی خوب پیش رفت و چه چیزی را باید تغییر دهیم. روش یادگیری بعد از اقدام ابزاری ساده برای همین کار است.
وقتی وظایف، مسئول‌ها و موعدها در یک سامانه مشترک دیده شوند، شفافیت بیشتر می‌شود و کسی منتظر پرسیدن نمی‌ماند. در سامر پروژه‌ها و وظایف تیم با مسئول و موعد مشخص در کنار اهداف ثبت می‌شوند تا همه تصویر مشترکی از کار داشته باشند. البته ابزار جای فرهنگ را نمی‌گیرد؛ فقط فرهنگ همکاری را آسان‌تر اجرا می‌کند.
تیم واقعی با شعار ساخته نمی‌شود؛ با هدف مشترک، نقش‌های روشن، امنیت روانی و مدیری که خودش الگوی همکاری است ساخته می‌شود. از یک تیم کوچک شروع کنید و این گام‌ها را تمرین کنید. اگر می‌خواهید مدیرانتان مهارت رهبری تیم و کوچینگ را یاد بگیرند، باشگاه مدیران ایران و دوره‌های آکادمی مدیران ایران همراه شما هستند.
در کار گروهی هر فرد مسئول سهم خودش است؛ در کار تیمی اعضا هدف و مسئولیت مشترک دارند و کارشان به هم وابسته است.
یعنی اعضا مطمئن باشند بیان نظر مخالف، پرسیدن سؤال یا پذیرفتن اشتباه، برایشان پیامد منفی ندارد.
برای بیشتر کارها تیم‌های کوچک، معمولاً بین چهار تا ده نفر، هماهنگی ساده‌تر و مسئولیت‌پذیری بیشتری دارند.
صفر تا صد سیستم‌سازی
با توضیح ساده + تصویر
One thought on “کار تیمی در سازمان: چرا تیم‌های ما واقعاً تیم نیستند و چطور تیم بسازیم؟”
مرسی خیلی کارزیبایی روانتخاب کرده بودین بااجازتون دان کردمش . باآرزوی موفقیت براشما دوست عزیز