اگه این مطلب رو خوندین، پس حتماً:
سیستم سازی برای شماست!
صفر تا صد سیستمسازی
با توضیح ساده + تصویر
راهاندازی کسب و کار خانگی نیاز به ایده، اطلاعات و باورهای درستی دارد. ممکن است شما همه شرایط و امکانات لازم را برای راهاندازی یک کسبوکار خانگی داشته باشید، ولی به خاطر تصورات اشتباه، هیچوقت آن را شروع نکنید و یا در آن، موفق نشوید.
20 ایده اجرایی برای راه اندازی کسب و کار خانگی
در اینجا، دوازده تصور و باور اشتباه در مورد کسب و کار خانگی را با هم بررسی میکنیم:
مشکل اعتماد به نفس در تولید، تقریباً در شروع کار هر کارآفرینی هست. همه کسانی که کارشان را شروع کردهاند، با این تردید مواجه بودهاند که آیا اصلاً تولیدات یا خدمات آنها، به درد کسی میخورد؟ آیا مشتری خواهند داشت؟
برای پاسخ به این سوال مهم، چند راه هست:
باید ببینیم آیا کسبوکار دیگری هست که مشابه محصولات یا خدمات ما را داشته باشد؟
اگر آن کسبوکار مشابه، مشتری داشت، خبر خوبی است. حالا باید به فکر ارائه محصولاتی بهتر باشیم! ولی اگر مشتری نداشت، باید علتش را پیدا کنیم. شاید فقط با کمی تغییر، بتوانیم کسبوکار متفاوت و موفقی خلق کنیم.
برای تحقیق، باید به سمت کسانی برویم که احتمال میدهیم مشتری ما خواهند بود. و حالا باید با چند سوال، از میزان نیاز و علاقهشان به محصول خودمان، مطلع شویم.
و اگر خواستیم شروع کنیم، باید با حداقل هزینه و ریسک، این کار را انجام دهیم. در دنیای استارتاپها، به این حداقل محصول قابل قبول و پذیرفتنی، MVP میگویند.
طبق این رویکرد، مثلاً اگر شما میخواهید در منزلتان میوهها را خشک کنید، نباید برای خریدن تجهیزات حرفهای و گرانقیمت در ابتدای کارتان هزینه زیادی کنید. بلکه باید با کمترین هزینه و امکانات، مقداری میوه را خشک کرده و بفروشید.
اگر توانستید از پس این مرحله بربیایید، با درسهایی که میگیرید، میتوانید کسبوکارتان را با هزینههای معقولتری توسعه دهید.
همه این توضیحات را گفتم، ولی بگذارید خیالتان را راحت کنم:
این روزها، نیاز آدمها به اندازهای زیاد و متفاوت هست که اگر شما محصول یا خدمت مفیدی را عرضه کنید، حتماً کسانی به آن نیاز خواهند داشت.
پیشنهاد مرتبط: دورۀ «شاهکلید تحول» کمک میکند تا خودتان و باورهایتان را بهتر بشناسید. شناخت باورها، سایهها، نقابها و طرحوارهها، کمک میکند تا موثرتر عمل کنید.
این مورد، برخلاف مورد قبلی است. مورد اول، برای کسانی بود که اعتماد به نفس لازم را برای شروع کردن نداشتند؛ و این مورد برای کسانی است که اعتماد به نفس زیاد و غیرمعمولی دارند!
ممکن است که هر محصول یا خدماتی، مشتری خودش را داشته باشد؛ ولی اصلاً اینطور نیست که حتماً از آنها استقبال شود. مثلاً ممکن است نحوه معرفی و یا ارائه محصولات شما، طوری باشد که به مذاق مصرفکنندهتان خوش نیاید.
و یا اینکه بستهبندی شما، جذابیت کافی را نداشته باشد. و یا ممکن است همه چیز خوب باشد ولی مخاطب، از برخورد شما راضی نباشد و دلش نخواهد از شما خرید کند!
همه اینها را گفتم که بگویم:
کسبوکار، قوانینی دارد و برای موفق شدن در آن، باید اصول و قوانینش را یاد گرفت.
ببخشید؛ یک سوال دارم: اگر فروش به شما ربطی ندارد، پس دقیقاً به چه کسی ربط دارد؟!
در یکی از جلسات مشاوره، خانمی که به همراه چندتا از همسایههایش، بافتنی میبافتند، فقط یک سوال از داشتند: محصولاتمان را به چه کسی بدهیم که برایمان بفروشد؟!
باور آن خانم کارآفرین این بود که کار ما تولید و بافتن است. یک نفر دیگر کارش فروش است و او باید بیاید محصولات ما را بفروشد.
خیلی ها ممکن است همین فکر را بکنند؛ ولی متاسفانه اصلاً به این زیبایی و سادگی نیست! شمای تولیدکننده، قبل از تولید، باید به فکر فروش محصولاتتان باشید.
هیچکس مثل شما با محصولات شما آشنایی ندارد. هیچکس مثل شما، از جنس بهکار رفته، فرایند تولید، روش مصرف و نگهداری از محصول، مطلع نیست.
ممکن است شما کسی را استخدام کنید که مدیریت بخش فروش را بهعهده بگیرد. این کار خیلی هم عالی است. ولی اینکه دو دستی محصولتان را تقدیم کسی کنید تا او همه آنها را برایتان بفروشد و پولش را به شما بدهد، یک رویا بیش نیست!
آن زمانی که تازه از کار دولتیام بیرون آمدهبودم، یکی از خوشحالیهایم همین بود که میتوانم صبحها تا هر ساعتی که میخواهم بخوابم! جوان بودم و بیاطلاع! شما مرا ببخشید!
بله؛ درست است که وقتی من صاحب کسبوکار خودم هستم، میتوانم تا هر ساعتی که میخواهم بخوابم و یا کار کنم. ولی با این روال، احتمالاً خیلی زود، دیگر صاحب کسبوکارم نخواهم بود!
مشتریها، از کسبوکار بینظم و تنبل، خوششان نمیآید. کارمندان هم از مدیر تنبل، حس خوبی نمیگیرند. حتی اگر با مشتری یا همکاران دیگر هم در ارتباط نباشید، بعد از چند وقت به این نتیجه میرسید که:
نظم و انضباط فردی، یکی از اصول موفقیت در هر کسبوکاری است.
کاش اینطور بود! ولی متاسفانه این هم یک تصور اشتباه است.
وقتی شما صاحب کسبوکاری باشید، ساعت کاری شما فقط از 9 صبح تا 5 عصر نیست. این فقط ساعت ارتباط رسمی شما با مشتریانتان است. ساعت کاری شما همه 24 ساعتِ شبانهروز خواهد بود.
بنابراین، تمام زندگی شما، از کارتان تاثیر میگیرند. حالا اگر قرار باشد کسبوکارتان خانگی باشد، این موضوع رنگ بیشتری به خودش میگیرد. مطمئن باشید که نحوه ارتباط شما با سایر اعضای خانواده و حتی با دوستان و اقوامتان، تغییر خواهد کرد.
هشدار جدی: اگر نتوانید خودتان و کارتان را مدیریت کنید، ممکن است دچار مشکلات جدی در روابط خانوادگیتان بشوید.
پیشنهاد مهم و کاربردی: مشاهدۀ دوره «هدفگذاری، تعادل و تمرکز» را برای رسیدن به تعادل بیشتر، توصیه میکنم.
فکر خوبی است. لطفاً بروید مجوز بگیرید. اما از کجا؟!
بگذارید یک خاطره برایتان بگویم: سال 89، مجموعه ما (مدیران ایران) یک ماهنامه الکترونیکی و صوتی تولید میکرد که مطالب مدیریتی را بصورت نوشته و صدا، هم در سایت ماهنامه و هم بصورت CD ، ارائه میداد.
ما دو سال این ماهنامه را منتشر کردیم ولی به جهت خاص و متفاوت بودنش، هیچ مرجعی پیدا نشد که به ما مجوز بدهد!
و البته هیچ مرجعی هم در آن دو سال به ما نگفت که چرا از ما مجوز نگرفتهاید!
مجوز، در عین اینکه برای بعضی کسبوکارها (مخصوصاً بهداشتی و خوراکی) بسیار مهم است، برای خیلی از کسبوکارها، اهمیت کمتری دارد. ضمن اینکه خیلی وقتها مرجع مشخصی برای دریافت مجوزهای خاص وجود ندارد.
پیشنهاد من این است که اول شروع کنید. کمی کسبوکارتان را رونق بدهید و بعد، سراغ مجوزها بروید. تازه اگر خیلی مهم باشد، خود مراجع محترم به شما مراجعه میکنند!
تجهیزات حرفهای خیلی خوب هستند. سرعت، قدرت و کیفیت کار ما را به شدت افزایش میدهند. اما معمولاً بدون آنها هم میتوانیم فعالیتمان را شروع کنیم.
تصور کنید میخواهید در خانه، «تولید محتوا» کنید.
شاید فکر کنید که حتماً به یک دوربین حرفهای، یک دستگاه ضبط صدای عالی، یک استودیوی خانگی و دهها وسایل دیگر نیاز است. اما بهعنوان کسی که سالها تولید محتوا کردهام میگویم که خیر. وجود این تجهیزات، فقط کمی کار شما را حرفهایتر میکنند. اصل کار، خلاقیت و محتوای خوب شماست.
پس لطفاً دنبال بهانه نگردید و همانطور که در اولین مورد همین مطلب اشاره کردم، سعی کنید با رویکرد MVP جلو بروید و با کمترین هزینه، کارتان را شروع کنید.
مدرک چی؟! مدرک نویسندگی؟ عکاسی؟ آشپزی؟ خیاطی؟ ترجمه؟ طراحی؟ برنامهنویسی؟ …
قبلاً اگر کسی میخواست جایی استخدام شود، حتماً از مدرک تحصیلی و حتی نام دانشگاه و معدلش هم سوال میشد. اما کمکم به این نتیجه رسیدند که داشتن مدرک، معادل توانایی نیست و به صِرفِ داشتن مدرک، نمیتوان کاری از پیش برد.
این بود که اکثر شرکتهایی که بهرهوری برایشان مهم بود، در استخدام نیروهایشان، بیشتر به توانایی و تجربه نیروهایشان توجه کردند، تا مدرک آنها.
این برای استخدام در یک سازمان بود. بنابراین شما که قرار است برای خودتان یک کسبوکار راه بیندازید، احتمالاً به مدرک خاصی نیاز ندارید. پس لطفاً اگر کاری را میتوانید به خوبی انجام دهید، بسما…
من هم آن زمان که جوانتر بودم، همین تصور را داشتم! یادش بخیر!
اتفاقاً خیلی از کارها را هم میتوانستم به تنهایی انجام دهم. ولی الان که به آن روزها نگاه میکنم، میبینم که اگر از نیروهای دیگری در کنارم بهره میبردم، چقدر بهتر و بیشتر میتوانستم کار کنم.
من اگر نویسنده هستم، دلیل نمیشود که عکاس خوبی هم باشم یا بتوانم بهصورت حرفهای با نرمافزارهای مختلف کامپیوتری هم کار کنم.
من اگر تولیدکننده خوبی هستم، دلیل نمیشود که بازاریاب خوبی هم باشم. و اگر برنامهنویس خوبی هستم، شاید نتوانم در بستن قرارداد با مشتریهایم، خوب عمل کنم.
این را قبول دارم که در ابتدای کار، مخصوصاً کسب و کار خانگی، بیشتر کارها توسط یکنفر انجام میشود. اما بگذارید رازی را به شما بگویم:
اگر از افراد حرفهایتر در کسب و کارتان استفاده کنید، کسبوکارتان زودتر رشد میکند و درآمد بیشتری هم خواهد داشت.
پیشنهاد کاربردی: اگر استخدام نیروهای حرفهای برایتان دشوار است، دوره «ساختن سازمان رویایی» به شما کمک میکند تا بهترینها را استخدام کنید.
یک دروغ محض! شما فقط اگر نفس هم بکشید، هزینه دارد! آب، برق، تلفن، موبایل، اینترنت، حملونقل و … هزینه دارد.
همان حداقل وسایلی که باید تهیه کنید، هزینه دارد. بستههایی که باید پست کنید هم همینطور.
کسب و کار خانگی، احتمالاً فقط هزینههایی مثل اجاره محل جدید و خرید تجهیزات اداری شیک را ندارد.
پس لطف کنید در محاسباتتان، ستونی هم بابت هزینه خدمات، مواد مصرفی و … لحاظ کنید.
راستش شما دارید بخشی از محل زندگی افراد خانوادهتان را به کارتان تخصیص میدهید.
ضمن اینکه ممکن است کار شما، مزاحمتهایی هم برایشان داشته باشد.
و اینکه شاید هیچ علاقهای به کسب و کار شما نداشته باشند.
پس لطفاً روی حمایت خانوادهتان خیلی حساب نکنید!
به جای این کار میتوانید از نیروهای فریلنسر یا آزادکار استفاده کنید. حرفهای تر هستند و هزینه مناسبی هم میگیرند.
وقتی کسب و کار خانگیتان را راه میاندازید، وقت بیشتری در منزل هستید. ولی این وقت، معمولاً به کار شما تعلق میگیرد و نه به خانواده شما.
شما فقط نزدیک آنها حضور دارید؛ ولی در واقع باید بالای کار خودتان باشید.
بنابراین شاید کمتر از قبل بتوانید برای اعضای خانوادهتان وقت بگذارید.
و اگر این مورد را مدیریت نکنید، باز هم دچار مشکل خواهید شد.
راهاندازی کسب و کار خانگی، یک ایده فوقالعاده است. نیاز دنیا و مطابق با شرایط امروز است و میتواند به رشد اقتصاد و بهبود وضعیت جامعه کمکهای شایانی بکند.
ایدههای زیادی برای راهاندازی آن هست؛ بهعنوان مدیر یک کسبوکار هم باید مهارتهای خوبی داشته باشید: «مهارتهای یک مدیر»
اما برای راهاندازی هر کسبوکاری، باید جنبههای متفاوتش را هم دید و بررسی کرد.
در این مطلب سعی کردیم چند باور و تصور اشتباه در مورد کسب و کار خانگی را با هم بررسی کنیم.
مهمترین چیز، شروع است و اگر برای راهاندازی این نوع کسبوکارها نیاز به مشاوره دارید، تیم مشاوران مجموعه «مدیران ایران»، میتواند همراهتان باشد.
مشاور کسبوکار | مربی توسعه مهارتهای فردی | مدیر باشگاه مدیران ایران
صفر تا صد سیستمسازی
با توضیح ساده + تصویر
نکات کوتاه و کاربردی
در کانال «بله» مدیران ایران
آموزش پیشنهادی