نارکونروریسم،آتش زیر خاکستر

نارکوتروریسم به معنای تروریسم مواد مخدر است اما این اصطلاح کمتر به گوش عوام آمده و چه بسا گاها واژه ی غریبی نیز به حساب می آید.چرا که تروتریسم از دید عرف، صرفا عملیاتی انتحاری است که موجب کشته شدن تعدادی از انسان ها شده،امنتیت ظاهری را سلب میکند  و آمیخته با آسیب های جسمانی ،مادی  بوده و ایجاد رعب و وحشت در جامعه میکند.این تعریفی  است که عوام از هر نوع عمل  تروریستی دارند وغالبا آن را عملی می شناسند که صرفا برای دستیابی به یک خط مشی سیاسی معین طراحی شده است و با اسلحه وتوپ وتفنگ به صدا در می آید.در حالی که امروزه دست های پنهان تروریسم در شاخه های آسیب زننده ی اجتماعی نیز ریشه دوانیده است و الزاما با عملیات انتحاری و جنگی همراه نیست.البته به علت غیرقانونی و غیر شرعی بودن هر نوع فعالیت مرتبط با مواد مخدر ومشروبات الکلی در نظام اسلامی حاکم در کشور ما،این عنوان چندان به وخامت کشورهای غیر اسلامی مطرح نیست و درست به همین خاطر است که نارکوتروریسم میتواند تهدید جدی بر علیه امتیت ملی ما محسوب شود.این ناآشنایی باعث شده که با شنیدن اسم سیستم تجارتی مواد مخدر به عنوان یکی از صنعت های پول زایی بازار سیاه،ذهن شنونده به کشور های امریکایی-آفریقایی که بولد آن «کلمبیا » است متبادر شود.کشور هایی که از طریق تجارت مواد مخدر و اسلحه ، بازار پررونق پول و درآمد را گرم نگه میدارند و به باند های مجرمانه ای تقسیم شده اند که بخش اعظمی از نظام کشور را تحت ید خود گرفته اند و چه بسا  که این مافیا ها تحت حمایت پنهانی دولت خود نیز قرار دارند.در کشور ما اوضاع به این نحو مطرح نیست اما خالی از فایده نیست که به بحث مواد مخدر با چشم شکاک «تروریستی» نیز نگاه کرد و آن را ورانداز کرد.با وجود اینکه استعمال،نگه داری  و خرید و فروش مواد مخدر و سایر اعمال مرتبط مندرج در ماده 1 قانون مبارزه با مواد مخدر مصوب 1389 جرم شناخته شده و برای آن مجازات در نظرگرفته شده  و به سازمان یافته بودن اعمال ناشی از قاچاق مواد نیز توجه شایانی شده اما دید تروریستی به این پدیده در آن لحاظ نشده است چرا که هر  فعالیت سازمان یافته ای به معنای تروریستی بودن آن عمل نیست.یا همچنین در بند ب ماده 1 قانون مبارزه با تامین مالی تروریسم 1394 به قاچاق مواد منفجره و مهمات اشاره شده اما به مواد مخدر متمایل نگردیده است در حالی که امروزه تروریست ها برای تامین مالی خود به نارکوتروریسمنیز متوسل شده اند.پس نارکوتروریسم چه به عنوان هدف اصلی و چه به عنوان وسیله ای برای تامین مالی اقدام تروریستی دیگر،در هر حال مساله ای جدی و حیاتی است.این خلاء قانونی موجود به این علت است که نگاه تروریستی به مواد مخدر وجود ندارد در حالی که این دشمن خاموش که هر روزه بسیاری از جوانان و نیرو های انسانی این ممکلت را به خود آلوده می سازد و جامعه را به مرگ خاکستری فرو می برد میتواند ابزاری خطرناک در دست افرادی باشد که با متوسل شدن به آن، اقدامات تروریسیتی ضد حکومتی خود را آهسته آهسته بدون آنکه فرد خاصی مقصر جلوه داده شود،به ثمر می رسانند.امروزه تروریسم به مساله ای حیاتی بین دولی تبدیل شده و برگزاری نشست های داخلی و بین المللی در این راستا،گواه بر تصدیق این موضوع است.تروریسم که تعریف واحدی تاکنون برای آن ارائه نشده اما سران کشور ها را گرد یک میز برای تعبیه ی راه حلی واحد،دور هم جمع کرده است.در این بازه ای که به طور تئوری در بخش مطالعات و به وطور عملیاتی در بخش اجرایی و سرکوبگرانه ی اعمال انتحاری بدان پرداخته میشود،به موازات همان،تروریسم خاموش مواد مخدر در حال شیوع و پیش روی است و لازم است به عنوان پدیده ای مستقل ،نه صرفا از طریق قانون گذاری بلکه توام با آن از طریق سایر برنامه های  اجرایی،سیاستی و...بدان به طورجد پرداخته شود و نهاد های امنیتی،نظامی و انتظامی را در این راستا به کار بست.امید است که با هوشیاری وذکاوت و تدابیر آینده نگرانه راه را بر دشمنان پنهان و دوست نما از هر جهت مسدود کرد.