فرسودگی شغلی (Job Burnout) سندرمی است که در نتیجهٔ استرس مزمن و مدیریت‌نشدهٔ محیط کار شکل می‌گیرد. این اصطلاح را نخستین‌بار در سال ۱۹۷۴ روان‌شناس آمریکایی هربرت فرویدنبرگر برای توصیف حالت تحلیل‌رفتگی نیروهای داوطلب در کلینیک‌های درمانی به کار برد. از آن زمان، فرسودگی شغلی از یک مشاهدهٔ بالینی به یکی از جدی‌ترین موضوعات مدیریت منابع انسانی در جهان تبدیل شده است.